Uzun bir zamandır düşünüyorum, gerçekten bizler tam olarak hayatın neresindeyiz? Var mı bu hayatın bir ilerisi, gerisi, sağı, solu.
Özellikle bu aralar sıkça sorgularken buluyorum kendimi. Sonra hep bir adım önde olmaya çalışırken anı kaçırdığımız aklıma geliyor. Bunun farkında olan sadece ben değilimdir elbette. Ancak, farkına varıp da bu durumu değiştirmek için çaba gösteren kaç kişiyiz? Kendimi de katarak soruyorum çünkü artık bende anı kaybetmeme kararı aldım. Benim gibi sürekli sonrayı düşünerek hareket eden birisi için oldukça zor bir karardı.
Aslında bu kararı almamda bir arkadaşımın büyük katkısı var. Her günümü hatta her anımı programlayan biri olduğumu çok iyi bilen bir arkadaşım bir gün bana dedi ki: "Zeynep; hiç yorulmuyor musun? Sürekli ileriyi düşünerek konuşmaktan, sonrasını düşünerek ağzından çıkan her kelime yormuyor mu seni?" O an düşündüm ki ben farkında olmadan kendimi, beynimi, ruhumu öyle yoruyorum ki... Hatta o kadar ki, eğer ben böyle söyler ve farklı davranırsam olmaz diyerek kendimce cümlelerimi tartmadan düşünmüyorum bile. -dum yani. Kısa bir süredir de olsa şimdi elimden geldiğince eskisi kadar ileriyi düşünmeden "an"a odaklanarak yaşamayı öğreniyorum. Hassaslığımdan, beni ben yapan özelliklerimden bir şey kaybetmeden devam edebiliyorum. Ve anlıyorum ki zaten zor olan hayatı daha da zorlaştırmanın manası yok.
Hayatı basit düşünüp, düz yaşamak daha kolay. Kolay ve sancısız.. Ya da az sancılı :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder